วันนี้เว็บขายดีล ออนไลน์ในไทยเติบโตสูงมาก  และมีดีลหลากหลายประเภทบริการให้เลือกมากมายจริงๆ เว็บแรกๆในไทยที่บุกเบิกก็คือ เอ็นโซโก้ดอทคอม (Ensogo.com) ซึ้งถือเป็นเจ้าตลาดเว็บขายดีลในไทยขณะนี้เลยทีเดียว มีหลายๆคนมักถามผมว่า Ensogo คืออะไร ใช้งานอย่างไร และมีประโยชน์อย่างไรบ้าง ซึ้งก็ได้อธิบายให้ฟังไปหลายคน แต่ก็ยังมีคำถามนี้ถามมาอยู่เรื่อยๆ เลยเขียนเป็นบทความเลยดีกว่า จะได้เข้าใจง่ายๆกัน

Ensogo.com คือเว็บขายดีล ราคาพิเศษที่ขายในลักษณะคูปองออนไลน์ เน้นให้ส่วนลดมากกว่า 50% ขึ้นไป โดยเอ็นโซโก้จะไปคุยกับเจ้าของธุรกิจต่างๆ ทั้งร้านอาหาร รีสอร์ท โรงแรม ร้านสปา ร้านทำเล็บ ทำผม ทำฟัน ศูนย์บริการต่างๆ โรงเรียนสอนพิเศษ และอีกมากมายสารพัด ให้มาเข้ารวมขายดีลคูปองกับทาง Ensogo ซึ่งทางเจ้าของร้านไม่ต้องเสียค่าโฆษณาแต่อย่างใด แต่ยอดขายคูปองที่ทางเอ็นโซโก้ขายได้ ส่วนหนึ่งจะถูกหักไว้เป็นค่าคอมมิสชั่น และมีการหักเพื่อบริจาคการกุศลด้วยบางส่วน (หากทางเว็บ ขายไม่ได้เลย ทางร้านก็ไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ)

ประโยชน์ต่อเจ้าของร้าน คือได้ช่องทางโฆษณาร้านฟรี และได้ฐานลูกค้ากลุ่มใหม่ๆ ที่ซื้อคูปองจากทางเว็บ แล้วนำมาใช้บริการที่ร้าน ถึงแม้ว่ายอดขายที่ได้มาอาจมีกำไรไม่สูงนัก หรืออาจจะเท่าทุนก็ตาม แต่ร้านก็ได้โอกาศให้ลูกค้าหน้าใหม่ ได้รู้จักกับสินค้า บริการจากทางร้าน และหวังที่จะให้ลูกค้าที่ประทับใจกลับมาใช้บริการในภายหลัง ซึ้งลูกค้าที่ชอบใจบริการกลับมาซื้อสินค้าซ้ำนั้นเป็น โอกาศหลักสำคัญที่เจ้าของร้านต้องการมากกว่า และมีประโยชน์ในการดันยอดขายในช่วง Low season ได้

ประโยชน์ต่อผู้ซื้อดีล คือได้ลองใช้บริการ หรือซื้อสินค้ากับร้านใหม่ๆ ที่ตัวเองไม่เคยใช้บริการมาก่อน ด้วยส่วนลดมากกว่า 50% ทำให้ตัดสินใจในการซื้อได้ง่ายกว่า (ของถูกใครๆก็ชอบ จริงป่ะ) แล้วหากไปใช้บริการแล้วถูกใจ ก็อาจจะกลายเป็นลูกค้าประจำร้านนั้นๆได้

ข้อดีของเว็บ Ensogo.com นั้นคือ

• เว็บได้รวมดีลไว้ค่อนข้างเยอะ มีร้านค้าที่ร่วมขายดีลทั้งจากกรุงเทพ และหัวเมืองใหญ่ๆในภาคต่างๆ ทั้งเชียงใหม่ ขอนแก่น หัวหิน พัทยา ภูเก็ต
• การสมัครก็ง่าย มีการตรวจสอบความถูกต้องโดยการส่ง SMS pincode มาให้ผู้สมัคร verified ด้วยเพื่อเป็นการยืนยันความมีตัวตนของผู้สมัคร
• การซื้อดีลมีความสะดวก มีช่องทางชำระเงินที่หลากหลาย ทั้งชำระผ่านบัตรเครดิต,ผ่านเคาร์เตอร์เซอร์วิสที่ร้าน 7-eleven, และโอนเงินผ่านธนาคาร-ATM
• ตัวเว็บมีความปลอดภัยสูง หากเลือกชำระด้วยบัตรเครดิต เพราะใช้ Payment Gateway ของธนาคารกสิกรไทย
• ลูกค้าสามารถเลือกใช้ดีลที่ซื้อมาโดยการโชร์ SMS หรือปรินท์คูปองไปแสดงที่ร้านก็ได้
• มี Cash back คืนเงิน3% ทุกครั้งที่ซื้อดีลต่างๆ กับทางเอ็นโซโก้อีกด้วย
• หากชำระด้วยบัตรเครดิตของ HSBC ยังได้ส่วนลดเพิ่มอีก 5%
• ถือว่าเป็นเว็บขายดีลที่ใหญ่ที่สุดในไทยตอนนี้ และมีดีลขายพร้อมๆกันมากที่สุด

รู้อย่างงี้แล้วรออะไรอยู่ละ เข้าไปสมัครกันเลยดีกว่า ง่ายๆแค่กรอกข้อมูลไม่กี่ช่อง

(แต่ต้องทำการ Verified เบอร์มือถือด้วยการเอา pincodeที่ระบบส่งมาไปกรอกยืนยันด้วยนะ)

http://www.ensogo.com/

หลังจากสมัครแล้ว ทาง Ensogo.com จะส่งข่าวสารดีลใหม่ๆ มาที่อีเมล์ของเราเป็นระยะ เพื่อแจ้งว่า ตอนนี้ทางเว็บขายดีลของร้านไหนอยู่บ้าง ถูกใจร้านไหนจะได้ไม่พลาดดีลดีดี

บทความอื่นที่น่าสนใจ

• Groupon-กรุ๊ปปอง ธุรกิจแนวใหม่มาแรง วันนี้คุณซื้อดีลแล้วรึยัง?

ตอนนี้ในไทย เริ่มมีกระแสความฮิตของธุรกิจขายของบนออนไลน์ แนวใหม่ที่เรียกกันว่า กรุ๊ปปอง (Groupon) บางคนก็เรียกว่า Group Buying ในรูปแบบการซื้อดีลราคาพิเศษ ในระยะเวลาจำกัด

จริงๆคำว่า Groupon เป็นส่วนหนึ่งของ Social Commerce นั้นคือ การค้าขาย E-Commerce แบบใช้ประโยชน์จาก Social Media เข้ามาร่วมด้วย โดยมาจากคำ 2 คำมาผสมกันคือ Group+Coupon กลายเป็น Groupon โดยกรุ๊ปปองนั้นเกิดขึ้นและโด่งดังมาจากฝั่งอเมริกา ตัวอย่างเช่น เว็บ Groupon.com ซึ้งจะติดต่อร้านค้าต่างๆ ทั้งร้านอาหาร ร้านสปา โรงแรม และธุรกิจบริการต่างๆ เสนอดีลราคาพิเศษกับลูกค้า โดยเมื่อมีจำนวนคนซื้อดีลครบตามกำหนด จะได้รับส่วนลดพิเศษกว่า 50% ขึ้นไป โดยให้ลูกค้าใช้ Social media ต่างๆทั้ง Facebook และ twitter ในการชวนเพื่อนให้มาร่วมซื้อดีลด้วยกัน เมื่อครบกำหนดจำนวนที่กำหนดไว้ ลูกค้าทุกคนก็จะได้ส่วนลดการซื้อดีลนั้นๆ มูลค่า 50 – 90% ที่เดียว และหากแนะนำเพื่อนให้มาร่วมเป็นสมาชิกของเว็บนั้น ก็ยังได้รับค่าแนะนำอีก 10$ อีกด้วย

ในไทยเอง ตอนนี้ก็เริ่มเห็นมีเว็บที่ให้บริการในรูปแบบ กรุ๊ปปอง เกิดขึ้นมาบ้างแล้ว แต่รูปแบบการให้บริการจะต่างกันไป คือเป็นการเสนอดีลราคาพิเศษ ให้ส่วนลดมากกว่า 50% ที่ลูกค้าสามารถซื้อดีลนั้นได้ทันที ไม่จำเป็นต้องรอให้ครบจำนวนคนตามกำหนด ส่วนใหญ่จะให้ระยะเวลาแต่ละดีลอยู่ 3 วัน โดยยังคงมีลูกเล่นในการชวนเพื่อนให้มาร่วมซื้อดีลของแต่ละเว็บอยู่ เช่นแนะนำเพื่อน 1คนได้รับค่าแนะนำ 100บาท ตอนนี้รูปแบบเว็บ Group Buying ในไทยที่เห็นๆขายดีลอย่างจริงจังมีอยู่ 7 เว็บได้แก่  Ensogo.com , Dealdidi.com , U2deal.com, Dealthailand.com , CouCafe.com, Dealicious.com และ ดุ๋งช่วยได้.com ของคุณพาที(CEOนกแอร์)

***(Update17/4/54) ตอนนี้เว็บขายดีลในไทยมีเยอะมาก ปาไปกว่า 30 กว่าเว็บแล้ว***

ซึ้งร้านค้าที่มาร่วมขายดีล ก็มีหลากหลายทั้งร้านอาหาร , สปา, ร้านนวด, คลินิกเสริมความงาม, โรงแรม, รีสอร์ท, ร้านกาแฟ และยังมีโรงภาพยนต์ ฟิตเนต คาร์แคร์ เรียกว่าธุรกิจแนวบริการทั้งหลายนั้นเริ่มมาสนใจในการร่วมดีลพิเศษนี้กันทั้งนั้น และน่าจะเป็นเทรนด์ธุรกิจการขายสินค้าและบริการที่น่าจับตาในอนาคต

สนใจดีลของเว็บไหน ก็แนะนำว่าสมัครสมาชิกไว้ก่อนก็ได้ กรอกข้อมูลแค่ไม่กี่ช่องเท่านั้น จะได้รับข่าวสารดีล ร้านอาหาร ร้านสปา โรงแรมใหม่ๆส่งตรงมาที่เมล์เราได้ทันที ถูกใจปุ๊ปก็สามารถเลือกซื้อดีลได้ทันที

ensogo.com เว็บแรกๆในไทย ที่บุกเบิกธุรกิจ Group Buying เชื้อสายไทย

Dealdidi.com อีกเว็บGroup Buying ที่กำลังมาแรง

U2deal.com เว็บไซต์ใหม่ กรุ๊ปปองเมืองไทย

Dealthailand.com อีกเว็บนึงดีลสายพันธุ์ไทย

Coucafe.com เว็บดีลใหม่อีกเว็บ ให้กลิ่นอายความเป็นญี่ปุ่น (เน้นร้านอาหารญี่ปุ่นเป็นหลัก)

Dealicious.co เว็บดีล เน้นร้านอาหารอร่อยๆทั่วกรุง

DoongChuayDai.com เว็บดุ๋งช่วยได้ดอทคอม โดยคุณพาที สารสิน(ดุ๋ง) CEO นกแอร์ ก็ลงมาเล่นในตลาดนี้

สำหรับใครที่ไม่อยากพลาดดีลพิเศษ ราคาพิเศษ กับหลายๆร้าน ก็แนะนำให้แวะเข้าไปสมัครสมาชิกและรับข่าวดีลใหม่ๆ ไว้ละกัน ส่วนมากเวลามีดีลใหม่ๆเริ่มขาย ทางเว็บก็จะส่งข่าวมาให้เราทราบทางอีเมล์ และก็อัพเดทข่าวผ่าน Facebook , Twitter อยู่แล้ว ที่นี้พอมีดีลร้านที่น่าสนใจ เราก็จะได้รับรู้ก่อนคนอื่นๆอีกด้วย

สนใจเว็บไหนกดคลิกสมัครได้เลยครับตามนี้

• สมัครเว็บ www.ensogo.com
• สมัครเว็บ www.dealdidi.com
• สมัครเว็บ www.u2deal.com
• สมัครเว็บ www.coucafe.com
• สมัครเว็บ www.dealicious.co
• สมัครเว็บ www.doongchuaydai.com

บทความอื่นที่น่าสนใจ

• Ensogo.com คืออะไร วิธีสมัครและใช้งาน
• Dealdidi.com คืออะไร วิธีสมัครและใช้งาน
• บรรยากาศงาน Thailand e-Commerce Forum 2010
• สัมมนา e-Travel Entrepreneur โดยกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

เมื่อวันอาทิตย์ที่ 19/09/2010 ได้ไปร่วมงานเสวนา Facebook Marketing จัดโดยกลุ่ม Mkttwit.com เป็นเว็บที่รวมนักการตลาดที่สนใจในเรื่อง Social Media ในเมืองไทย ใครที่สนใจการทำตลาดด้วย Social Media หรือ Online marketing ก็เข้าไปอ่านบทความต่างๆในเว็บนี้ได้ครับ มีความรู้ใหม่ๆ จากกูรูคนเก่งๆมากมาย มาเขียนให้อ่านเป็นประจำเลยครับ

งานนี้จัดที่ CMMU วิทยาลัยการจัดการ ม.มหิดล ถนนวิภาวดีรังสิต  งานเริ่มตอนบ่ายๆ เปิดตัวด้วยคุณวรวิสุทธิ์ (ผู้บุกเบิกและก่อตั้งเว็บ Mkttwit.com ขึ้นมา และเป็นคนที่เริ่มต้นใช้ Hashtag #MKTTWIT ในทวิตเตอร์)  มากล่าวเปิดงาน และพูดถึงที่มาของงานในวันนี้ โดยมีคุณศรีสุดา (@sresuda) นักข่าวสายไอที จาก MCOT เป็นพิธีกรตลอดงานนี้

งานนี้ ได้เชิญคนดูแล FanPage จากองค์กรดังๆ ในเมืองไทยหลายๆที่มาร่วมกันเสวนา โดยเริ่มจาก

1. Facebook Virgin Hitz โดยคุณจอม

เล่าเรื่องการประยุกต์ใช้ Facebook มาร่วมกันประชาสัมพันธ์รายการวิทยุของทางค่าย โดยมีแคมเปญล่าสุด ที่ทำให้อัตราเติบโตของจำนวนคนที่มา “Like” เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด ขึ้นสู่หลักแสนคน ได้อย่างรวดเร็ว โดยการให้ผู้ใช้เปลี่ยนหน้ารูป Avatar ของตัวเองเป็นโลโก้ของทาง Virgin Hitz แล้วมาร่วมสนุกกับทางรายการตลอดทั้งวัน โดยมีดีเจ ในแต่ละช่วงมาตั้งโจทย์ร่วมสนุกต่างๆ และแจกเครื่อง BlackBerry เป็นของรางวัล วันละเครื่อง คุณจอมเล่าว่าตลอดแคมเปญ 1 เดือนทำให้มียอด แฟนเพจเพิ่มขึ้นกว่า 85,000 คน ในช่วงเวลาแค่เดือนเดียว

Case study ของทาง Virgin Hitz มีความน่าสนใจเพราะใช้ทั้ง Facebook และ Twitter เข้ามาร่วมทำกิจกรรมกับผู้ฟังทางบ้าน ให้ผู้ฟังมีส่วนร่วมกับทางคลื่น ทั้งขอเพลง เล่นเกมส์ในแต่ละช่วงดีเจ โดยมีของรางวัลแจกเป็นตัวกระตุ้น และเข้ากับไลต์สไตล์ของกลุ่มผู้ฟังเป็นอย่างมาก เพราะกลุ่มคนฟังคลื่นนี้เป็นวัยรุ่น และวัยทำงานช่วงต้นๆ ซึ่งเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดที่ใช้ทั้ง Facebook + Twitter

2. Facebook Dell Thailand โดยคุณกฤตวิทย์

สำหรับ Dell นั้นในต่างประเทศ ถือว่าประสบความสำเร็จมากในการใช้ Social Media มาช่วยในการทำตลาด ซึ้งมียอดขายผ่านช่องทางนี้สูงมากในต่างประเทศ และกลายเป็นเคสที่หลายๆคนมักจะพูดถึงกันในเรื่องตัวอย่างการใช้ Facebook Twitter มาใช้สำหรับขายของ

• สำหรับในประเทศไทยนั้น ทาง Dell บอกว่าใช้ Outsource ในการดูแลหน้า Facebook ของเดลล์ แต่พนักงานของเดลล์เองก็เป็นส่วนหนึ่งใน Admin ด้วยเพื่อที่จะเข้ามาตอบคำถามได้ในบางคำตอบที่ Outsource อาจจะตอบไม่ได้
• คุณกฤต บอกว่าเดลล์ใช้งบแค่ 2% ของกำไร มาใช้ในการ PR ฉะนั้นงบ 2% ของเดลล์ที่มีส่วนแบ่งตลาดไม่สูงมากนักในเมืองไทย ทางเดลล์จึงเลือกเฉพาะช่องทาง Online Media เป็นหลักในการประชาสัมพันธ์ สินค้าและกิจกรรม  และ Facebook ก็เป็นเครื่องมือหนึ่งในการช่วยทำ PR และ CRM กับลูกค้าไปด้วย
• ยกตัวอย่างกิจกรรมตัวหนึ่งของเดลล์ที่ ได้ผลตอบรับที่ดีใน Facebook คือ กิจกรรม My Dell My design ที่ให้วัยรุ่นมาร่วมกันออกแบบลวดลาย Cover ของNotebook แล้วสามารถโชร์ในหน้า Wall ของตัวเอง ซึ่งเป็นการสร้างสไตล์การออกแบบของแต่ละคน และยังโชร์ผลงานผ่านWall ของตัวเอง ทำให้แบรนด์ DELL ถูกจดจำได้ง่ายและบ่อยขึ้น

3. Facebook Club21 (Thailand) โดยคุณพลอย (@phenarploy)

แบรนด์ Club21 เป็นแบรนด์ขายปลีกสินค้าแฟชั่น จากต่างประเทศ ยี่ห้อดังๆหลากหลายแบรนด์

เช่น DKNY, Diesel ,CK Calvin Klein, MARC JACOBS และอีกมากมาย

โดยปกติแล้วทาง Club21 นั้นมีเว็บ Official อยู่แล้วคือ www.club21global.com ซึ่งเป็นเว็บหลักของแบรนด์นี้ แต่เนื่องจากเนื้อหา ภาษา และโปรโมชั่นส่วนใหญ่นั้นยังเป็นภาษาอังกฤษอยู่ จึงทำให้ลูกค้าคนไทย ดูเหมือนเข้าถึงยาก เพราะยังไม่ใช้ภาษาและโปรโมชั่นสำหรับคนไทย ทาง Club21 จึงมาตั้ง Facebook สำหรับเมืองไทยต่างหาก แล้วก็ไม่ได้เทคนิค แคมเปญอะไรมากมายในการทำตลาด แค่ขยันหมั่นอัพเดท เนื้อหา สินค้าตัวใหม่ๆลงไปใน Facebook ลูกค้าก็เข้ามาจองซื้อกันมากมาย

คุณพลอย เล่าอยู่เคสนึง ว่าลองทำคูปองออนไลน์ขึ้นมา แค่สั่งปรินท์จากหน้าจอ Facebook แล้วมาใช้ที่ร้าน ผลปรากฎว่า คูปองที่มาจาก Facebook นั้นสูงกว่าคูปองที่ตัดจาก BKmagazine มาก ซึ่งก็แสดงได้ถึงผลสำเร็จในการใช้ Facebook ในการช่วย PR ได้เช่นเดียวกัน

4. Facebook GTH โดยคุณเดชอุดม เข็มแดง

สำหรับแบรนด์ GTH นี้คงเป็นเคสที่พูดได้ว่าประสบความสำเร็จมากในการใช้ Social Media ต่างๆมาปฎิสัมพันธ์กับผู้ชมภาพยนต์ได้อย่างมาก และขณะนี้ทาง GTH เองก็มียอด FanPage ที่เข้ามากด Like สูงสุด Top 3 ในเมืองไทยอีกด้วย คุณเดชอุดม เล่าว่าทาง GTH ไม่ได้เน้นใช้ Facebook หรือ Twitter ในการขายของโดยตรง แต่ใช้เป็นช่องทางเชื่อมความสัมพันธ์ เหมือนเป็นเพื่อนๆกัน มีอะไรก็มาแชร์ สอบถามความคิดเห็น ให้คนออกมาแสดงความคิดเห็นในประเด็นต่างๆนานา จนแฟนเพจมีความรู้สึกเหมือนคุยอยู่กับเพื่อนไม่ใช่คุยอยู่กับแบรนด์ที่จับต้องยาก

• GTH จะวางแผนสื่อต่างๆที่จะลงให้ผู้ชมอย่างละเอียดมาก เช่นก่อนหนังจะเข้าฉาย ก็จะมีทีเซอร์หนังมาให้ดู พอมีข่าวนักแสดงไปออกรายการช่องไหน ก็จะมีลิงค์ให้ตามไปดูกัน พอหนังเริ่มฉายได้ซักระยะ ก็มีเบื้องหลังมาให้ดูต่อ พอหนังเข้าฉายได้ระยะนึงแล้ว ก็อาจมีเล่นเกมส์ต่างๆจากในหนัง อีก ทำให้ดูมีกิจกรรมอัพเดทตลอดเวลา
• GTH มักเล่นเกมส์ “ตั๋วใครยาวที่สุด” โดยให้ผู้ชมถ่ายรูปโชร์ตั๋วหนังที่ยกพรรคพวกไปดู มาประชันกันว่ากรุ๊ปไหนไปดูกันเยอะที่สุด แล้วถ่ายรูปมาโชร์ในหน้า Wall Facebook ล่าสุดกับหนัง “กวน มึน โฮ” มียอดตั๋วต่อกันยาวที่สุด 168ใบ เรียงติดกัน ซึ่งเป็นผลงานของนิสิต ม.บูรพา นั้นเองที่ยกพวกเพื่อนๆทั้งคณะไปดูหนังรอบเดียวกัน ซึ่งทาง GTH ก็มีรางวัลเป็นเสื้อยืดของหนังเรื่องนั้นๆ มอบให้ทุกคนเช่นกัน
• เทคนิคของ GTH ในการใช้ Facebook คือ อัพเดทสม่ำเสมอ, ดูเป็นธรรมชาติ, ไม่เน้นขายของ, โยนคำถามกับผู้เล่นไปเรื่อยๆ , สรรหาประเด็นต่างๆในแต่ละวันมาพูดคุย

ช่วงที่ 2 ของงาน Facebook Marketing

คุณป้อม ภาวุธ (จากตลาดดอทคอม) และป้อม ศิวัตร (จาก mInteraction ) มาพูดถึงการประยุกต์ใช้ Social Network ต่างๆ ทั้ง Facebook Twitter Youtube และการวัดผลจากยอดขาย ผลตอบรับจากการใช้ เครื่องมือทางการตลาดชิ้นต่างๆ และการแชร์ประสบการณ์จากผู้ดูแล Facebook คนอื่นๆภายในห้อง (ส่วนหนึ่งก็คือผู้มานั่งฟังสัมมนางานนี้)

บทความโดย : เดวิช กลิ่นอดุง

อ่านบทความเกี่ยวกับงานนี้ของพี่ศิวัตรได้ที่นี้

Slideshow ภาพทั้งหมดของงาน Facebook Marketing

บทความอื่นที่น่าสนใจ

• Facebook Places บริการใหม่ “เช็คอิน” ว่าอยู่ที่ไหน
• คิดให้ดีก่อนอัพเดพสถานะใน Facebook-Twitter
• The Social Network หนังเล่าประวัติที่มาของ Facebook
• GTH ปล่อย Viral Marketing ผ่าน Twitter ลุ้นดูฟรี หนีตามกาลิเลโอ

ได้มีโอกาศกลับไปอ่านหนังสือที่ชอบมากเล่มนึงคือ The World is FLAT หรือชื่อไทยที่ว่า “ใครว่าโลกกลม” หนังสือที่โด่งดังมากเมื่อประมาณ 2-3 ปีที่แล้ว พูดถึงความก้าวหน้าของเทคโนโลยีและอินเตอร์เน็ตและโลกาภิวัตน์ ที่มีผลทำให้การทำงานต่างๆนั้นง่ายมากขึ้น และทำให้โลกนั้นดูแบน แทนที่จะกลมเหมือนที่เราเข้าใจกัน

ในเล่มนี้จะพูดถึงคำว่า OutSource บ่อยมาก ซึ่งหมายถึงการจ้างงานบางส่วนที่องค์กรไม่ถนัดไปให้บุคคลภายนอกทำให้แทน ซึ่งผู้ที่มาทำ Outsourcing งานนั้นๆมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านนั้นๆเป็นพิเศษ ซึ่งมองในเชิงธุรกิจนั้นเป็นเรื่องที่ดี ที่จะโยนเอางานที่ตัวเองไม่ถนัด แต่ไปจ้างให้ผู้ที่เชี่ยวชาญกว่ามาทำให้แทน

ในหนังสือยกตัวอย่างมาหลายๆแบบ ที่กล่าวถึงการเอาท์ซอร์สงานบริการบางอย่างจากสหรัฐอเมริกา ไปยังที่ต่างๆของโลก ที่ทำงานได้ดีกว่าแต่เสียค่าใช้จ่ายถูกกว่ามาก เช่นการ Outsource งานด้านบริการโอเปอร์เรเตอร์ Call Center ไปยังเมืองบังกาลอร์ อินเดีย ซึ่งค่าใช้จ่ายถูกกว่าและพนักงานยังสามารถพูดอังกฤษได้ดีเกือบเทียบเท่าคนสหรัฐเองเสียด้วย

หรืออีกตัวอย่างคือกรณีบริษัทเจ็ทบลู สายการบินต้นทุนต่ำ ได้เอาท์ซอร์ซงานด้านการจองตั๋วเครื่องบิน ไปให้กลุ่มแม่บ้านที่ ซอลท์ เลค ซีตี้ ทำแทนทั้งหมด ซึ่งเรียกอีกอย่างนึงได้ว่า Homesourcing กลุ่มแม่บ้านสามารถนั่งทำงานที่บ้านได้ ขณะเดียวกันก็สามารถดูแลบุตรหลาน ทำกับข้าว ออกกำลังกาย หรือเขียนนวนิยายไปด้วย และผลผลิตก็เพิ่มมากขึ้นกว่า 30% อีกด้วย เพราะว่าคนทำงาน ได้ทำงานอย่างมีความสุข ในสถานที่ๆตัวเองชอบ

แนวคิดการทำงานอยู่ที่บ้าน มีคนพูดกันมากขึ้นอีกครั้งเมือประมาณช่วงปลายๆปี 2008 ตอนเริ่มมีวิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ ผมจำได้ว่าดูข่าวทีวี บอกว่าบริษัทในอเมริกาหลายๆแห่ง เริ่มให้พนักงานบางตำแหน่งที่ไม่จำเป็นต้องมาที่ออฟฟิศทุกวัน เอางานกลับไปทำที่บ้านได้แล้วส่งงานผ่านอินเตอร์เน็ต มีการประชุมงานกันสัปดาห์ละครั้ง เพื่อลดค่าใช้จ่ายต่างๆในออฟฟิศลง ผมจดจำได้ว่ารูปแบบการทำงานแบบนั้นดูดีเอามากๆ ผมอยากทำงานแบบนั้นบ้างจัง

และช่วงค่ำของเมื่อวานนี้ (25/7/53) ผมเพิ่งได้ดูรายการ”มองมุมใหม่” จากช่องทีวีไทย ช่วงนึงมีการพูดคุยกับบรรณาธิการสำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัด ชื่อคุณดวงฤทัย เธอบอกว่าเธอเป็นสำนักพิมพ์เล็กๆ ที่มีพนักงานไม่มาก เวลาทำหนังสือออกมาซักเล่มนึง เธอเล่าว่า คนเขียนอยู่ญี่ปุ่น คนออกแบบArtwork อยู่อเมริกา ใช้อินเตอร์เน็ตในการส่งงานกัน พูดคุยกันผ่าน Social media ทั้ง MSN, Facebook , Twitter แล้วมาปิดเล่มที่กรุงเทพ โดยมีเธอดูแลกระบวนการทำงานต่างๆทั้งหมด  ตรงนี้ถูกใจผมมาก มันทำให้แนวคิด “Working from Anywhere” ดูเป็นเรื่องที่ง่ายๆและเกิดขึ้นจริงโดยไม่ต้องมีขั้นตอนอะไรมากนัก

ผมชอบแนวคิดนี้จริงๆ “Working from Anywhere” ทำงานจากที่ไหนก็ได้ เคยคิดว่าสักวันนึงเราอยากทำงานที่ชอบ โดยนั่งทำงานอยู่ที่บ้านเราเองได้ และยังสามารถติดต่อสื่อสาร ส่งงานต่างๆได้ผ่านอินเตอร์เน็ต และวันนี้มันก็เกิดขึ้นจริงกับผมแล้ว งานฟรีแลนซ์ด้าน E-Marketing ของผม ทำให้ผมรับงานลูกค้าได้หลายๆร้านพร้อมๆกัน มีทั้งในกรุงเทพ และลูกค้าจากชะอำ บางแสน ทั้งหมดนี้ผมทำงานอยู่ที่บ้าน (และที่อื่นๆ เช่นตามร้านกาแฟ) ส่งงานผ่านอินเตอร์เน็ต พูดคุยกับลูกค้าผ่าน Social media (มีไปหาลูกค้าที่บริษัทบ้างเป็นครั้งคราว)

…….ผมเองก็เริ่มรู้สึกว่าโลกนี้แบนแล้วจริงๆ

Random Posts

• Oishi Matcha Mineral ชาเขียวDIY ที่ต้องลอง
• หนังสือ6เล่ม จากงานBook Expo2010
• เล่นเกมส์ RC บนFacebook ก็ช่วยชาวเฮติได้
• รีวิว Starbucks VIA ถึงคราวดื่มสตาร์บัคส์ได้ทุกๆที่
• วัยรุ่นพันล้าน หนังจากชีวิตจริงเถ้าแก่น้อย

เคยเขียนถึงเรื่อง ทีวีดาวเทียม ทางเลือกใหม่ของคนที่อยากเพิ่มช่องทีวี ไปแล้วคร่าวก่อน ซึ่งผมเห็นได้ชัดเลยว่า ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมานี้ มีคนติดจานดำ C-band ขึ้นเยอะมาก ยกตัวอย่างเอาแค่ซอยบ้านผม แถวพระประแดง จากที่แต่ก่อนแถวบ้านผมมีบ้านที่ติดจานดำน้อยมากๆ และบ้านผมเป็นบ้านแรกที่ติดจานดำขนาดใหญ่ (กว่าชาวบ้านเขา) ซึ่งมีขนาด 7.5 ฟุตของ Dynasat และติดมอเตอร์สำหรับ Moveจานอีกด้วย บ้านผมเลยมีคนเรียกขานกันช่วงหนึ่งว่า บ้านที่มีจานดาวเทียมใหญ่ที่สุดในซอย แต่หลังๆนี้เห็นชัดมากว่า หลายๆบ้านเริ่มถอดเสาก้างปลาทิ้ง แล้วติดจาน C-band แทน แม้กระทั้งบ้านที่ติดจานแดง TrueVision อยู่สุดท้ายก็คงไม่อยากจ่ายรายเดือนหันมาติดจานดำกันมากมาย

เข้าเรื่องดีกว่า จะมาบอกว่าตอนนี้ดีใจมากๆที่ช่อง LIVE TV ได้เอาช่องทีวีมาออกอากาศในระบบ C-band เพิ่มถึง 5 ช่อง ซึ่งได้แก่

• FAME Channel ช่องรายการบันเทิงต่างประเทศพร้อม MV ต่างประเทศ มีรายการแนวๆสารคดีสำหรับคนบันเทิง ดารานักร้อง Hollywood
• POP channel ช่องMVเพลงไทย&สากล คล้ายๆเหมือนดู Channel V หรือ MTV หรือ Bang Channel ประมาณนั้น
• MIRACLE รายการแนวลึกลับ ออกแนวไสยศาสตร์นิดๆ และละครเก่าๆ(เก่าโครตๆ)
• THAI-CHAIYO ช่องเพลงลูกทุ่ง 24ชั่วโมง คล้ายๆ Fan TV ของแกรมมี่ หรือ สบายดี ทีวี ของอาร์เอส
• 2TANGO ออกรายการ Reality 24 ชั่วโมง คล้ายๆ AF

ที่บอกว่าดีใจมาก เพราะว่าก่อนหน้านี้ทาง Live TV จะมีให้ดูเฉพาะคนที่ติดเคเบิ้ลทีวี (จ่ายตังค์ดู) เท่านั้น ผมเคยไปนั่งดูทีวีบ้านญาติแล้วเห็น Content ของช่อง Live TV แต่ละช่องนั้น น่าดูเอามากๆ ก็ได้แต่แอบเสียดายที่ไม่มี Free to Air ทาง C-band หรือ KU-band ก็ผิดหวังไปอยู่นาน แต่พอมาช่วงนี้ พอเครื่องรับสัญญาณ OTA  ช่องใหม่แล้วเห็นมีช่องเพิ่มมาถึง 5 ช่องก็รู้สึกเหมือน สวรรค์โปรด ได้เอารายการมีคอนเท้นต์ดีๆ มาให้เราได้ดูแล้ว ที่ชอบเพราะแต่ละรายการค่อนข้างที่จะคัดเลือกเนื้อหา และมีกระบวนการผลิตที่ดี ไม่มีโฆษณาชวนเชื่อมากมายนัก มี MVใหม่ๆ ทัังของไทยและฝรั่งให้ดูกันมากมาย (ก่อนหน้านี้ MVต่างประเทศหาดูแทบไม่มีเลยใน ช่องทีวีดาวเทียมต่างๆ) แต่ MVไทยๆยังพอมีให้ดูบ้างจากช่องของ GMM และ RS

แต่เราก็อยากให้ทาง Live TV เพิ่มช่องที่มีสาระเข้ามาอีกนะ ที่อยากดูมากๆก็คือ ช่อง EARTH Channel (รายการสารคดีระดับโลก ทั้งสัตว์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี) และช่อง AFC Asian Food Channel รายการแนววาไรตี้เกี่ยวกับการทำอาหาร สไตล์คนอาเซียน เคยดูช่องนี้แล้วชอบมากๆ

บทความอื่นที่น่าสนใจ

• ทีวีดาวเทียม ทางเลือกใหม่สำหรับคนอยากเพิ่มช่องทีวี

กรณีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ที่เกิดขึ้นในประเทศเฮติ เมื่อ 12 มกราคม 2553 ที่ผ่านมา ก่อเกิดความเสียหายทั้งทรัพย์สิน ตึกรามบ้านช่องต่างๆรวมถึงชีวิตของชาวเฮติ ที่คาดว่ามีผู้เสียชีวิตกว่า 2แสนคน

ทั่วโลกมีการระดมทุนต่างๆ เพื่อจะรวมเงินไปช่วยเหลือชาวเฮติ ในเมืองไทยเรา คนที่เริ่มบุกเบิกแรกๆก็เห็นจะเป็นของทางช่อง 3 ที่เปิดบัญชีรับบริจาคช่วยเหลือชาว Haiti โดยบริจาคผ่านธนาคาร SCB สาขาคาร์ฟูพระราม4 และตอนนี้ก็มีช่องทางรับบริจาคอื่นๆเพิ่มขึ้นอีกมากมาย ของรัฐบาลเอง ของสภากาชาดไทย ส่วนในต่างประเทศก็มีการรับบริจาคคล้ายๆกับบ้านเราเช่นกัน โดยส่วนมากมักจะเป็นพวกช่องรายการทีวีใหญ่ๆในอเมริกา และมีคอนเสริตของชาว Hollywood ที่รับบริจาคเงินด้วยเช่นกัน คล้ายๆกับที่ กาลาแมร์ ร่วมกับเพื่อนๆใน Twitter หลายๆคนจะจัดคอนเสิร์ตพร้อมขายเสื้อ เพื่อระดมเงินช่วยเหลือชาวเฮติ ที่จะมีขึ้นวันศุกร์ที่ 22 มกราคมนี้ หน้าลาน Central World

แต่ที่ผมดูแล้วค่อนข้างแปลกใจ และเป็นสิ่งที่ดูแปลกแต่จริงก็คือ การรับบริจาคเงินช่วยเหลือชาวเฮติ จากเกมส์ชื่อดังใน Facebook ที่ชื่อว่า Restaurant City หรือตัวย่อ RC เกมส์บริหารจัดการร้านอาหารที่หลายๆคนเคยติดกันงอมแงม โดยมีอีเมล์จดหมายข่าวส่งมาวันนี้เอง ขอความร่วมมือให้ผู้เล่นเกมส์ RC ร่วมบริจาคเงินช่วยชาวเฮติ ในจดหมายบอกว่าหากสามารถรวมเงินถึง $100,000 ได้ภายใน 31 มกราคมนี้ ทาง Playfish บริษัทพัฒนาเกมส์ RC จะมี Item พิเศษให้กับผู้เล่นเกมส์ Restaurant City ทุกคน

RC-donate for Haiti

ก็ถือว่าร่วมด้วยช่วยกัน สำหรับผู้เล่นเกมส์ Restaurant City ทั่วโลก หากบริจาคกันจนครบแสนเหรียญสหรัฐ ก็คงได้ไอเท็มพิเศษกันถ้วนหน้ากัน ใครมีบัตรเครดิตก็มาร่วมบริจาคได้นะครับ

Random Posts

• พาเที่ยวงาน THAIFEX 2009 ภาค2
• ทีวีดาวเทียม ทางเลือกใหม่สำหรับคนอยากเพิ่มช่องทีวี
• รีวิว ชาเขียว OISHI รสพีช
• พร็อพถ่ายรูป พร็อพถ่ายภาพ เก๋ๆสำหรับงานแต่งงาน งานรับปริญญา งานอีเว้นท์ด้วยมือLike Facebook
• ไปร่วมงานประชุมใหญ่สามัญประจำปี สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย+จิบกาแฟคนทำเว็บ

บทความนี้ผมอยากเขียนขึ้นมา เพื่อแนะนำและเผื่อแผ่ข้อคิด สำหรับคนที่คิดอยากจะเพิ่มช่องทีวีที่บ้านของท่านให้มากขึ้น โดยเซฟค่าใช้จ่ายให้น้อยที่สุด

ด้วยที่บ้านผมเองนั้น ถูกกฎเหล็กจากคุณแม่ที่ห้ามติดเคเบิ้ลทีวีที่ต้องเสียรายเดือน ฉะนั้น UBC หรือ TrueVision นั้นลืมไปได้เลยที่จะติด เพราะแม่เป็นคนที่ไม่ชอบซื้อของอะไรที่ต้องมาเสียเงินภายหลังอีก เมื่อก่อนนี้ก็ยังทนๆดูฟรีทีวีอยู่ 6 ช่อง ต่อมาเริ่มมีการติดเสารับสัญญาณทีวีเพิ่มมาอีก 3ช่อง ของไททีวี ก็ได้ช่องเพิ่มมาคือ Nation Channel และอีก 2 ช่อง (ตอนนี้ใช้ชื่อช่องว่า KTTV1 และ KTTV2) ช่องเนชั่น ก็ดีหน่อยที่มีข่าวคุณภาพให้ดูตลอด 24 ชั่วโมง แต่อีก2 ช่องที่เหลือไม่ค่อยมีอะไรให้ดูเท่าไร แต่ดูๆไปซะอีก 4-5 ปีมันก็เริ่มจะเบื่อๆอีกแล้ว อยากจะได้ช่องทีวีเพิ่มจริงๆ เลยมาศึกษาข้อดึ ข้อเสีย ประเภทของจานดาวเทียม, เคเบิ้ลท้องถิ่น , TrueVision(ผมเรียกว่าเคเบิ้ลแห่งชาติ)

จนแถวบ้านผมเริ่มมี เคเบิ้ลทีวีท้องถิ่นมาติดป้ายโฆษณาอย่างต่อเนื่องซักพัก ทีนี้ผมเลยเอาโบร์ชัวมาดู เปรียบเทียบช่องทีวีกันว่าใครมีมาก มีน้อย กว่ากัน ระหว่างเคเบิ้ลท้องถิ่น บอกว่ามี 80 ช่อง ราคา 350 บาท , TrueVision ที่มีหลายแพ็คเกจ ตั้งแต่ FreeView(เอาไว้ล่อเหยื่อ) และก็แพ็คเกจเสียตังค์ทั้ง Knowledge,Silver, Gold จนกระทั้ง Platinum , และไปสำรวจร้านขายจานดาวเทียมทั้งหลายบริเวณใกล้ๆบ้าน เอาใบปลิว โบร์ชัวมานั่งศึกษา ทุกอย่าง

ทีนี้ก็พอรู้ๆกันบ้างแล้วว่า ส่วนมากเคเบิ้ลท้องถิ่นนั้น คือการเป็นตัวที่รวบรวมช่องทีวีเจ๋งๆของดาวเทียม แต่ละดวง มารวมกันแล้วเดินสายเคเบิ้ลตามถนนที่มีหมู่บ้านมากๆ และประกาศขายสมาชิก คิดค่าบริการเป็นรายเดือน อาจจะมีค่าแรกเข้าบ้าง ซัก 500-1000 บาทโดยประมาณ(แล้วแต่เจ้า) ทางเลือกสำหรับคนที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก กับค่าบริการรายเดือนซึ่งอยู่ในช่วง 250 – 400 บาท/เดือน โดยประมาณ ก็เป็นช่องทางที่น่าสนใจ (เพราะไม่ต้องลงทุนเรื่องจานดาวเทียมและเครื่องรับสัญญาณ) แค่เดินสายเข้ามาในบ้าน

แต่สำหรับผมต้องการมากกว่าความบันเทิงทั่วๆไป เลยลงทุนศึกษาเอาแบบละเอียดเลยซึ่งใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์ทีเดียว โดยเกือบทั้งหมดก็สืบเสาะหาความรู้ไปเรื่อยๆจากเว็บขายจานดาวเทียมของร้านต่างๆนี้แหละ มีหลายๆร้านที่ทำเว็บขายจานและยังมีเทคนิค หรือให้ความรู้กับลูกค้าด้วย ซึ่งอันนี้ผมขอชื่นชมผู้ทำเว็บและเจ้าของกิจการที่ไม่ได้หวังแต่จะขายของท่าเดียว ผมศึกษาและเรียนรู้ศัพท์เทคนิคต่างๆของจานดาวเทียม ทั้งทีก่อนหน้านี้ไม่มีความรู้เลย เช่น ระบบ C-Band, KU-Band มันต่างกันยังไง แต่ละระบบมีข้อดี ข้อด้อยอะไรบ้าง ศึกษาว่าดาวเทียมแต่ละดวง มีช่องทีวีอะไรบ้าง เป็นรายการประเภทไหน ก็พอจะแยกออกมาได้ว่าทั่วๆไปมีคือมี 2 แบบได้แก่

1. จานดำ หรือจานใหญ่ที่คล้ายๆตะแกรง จานแบบนี้จะรับสัญญาณระบบ C-Band เช่นจากดาวไทยคม2/5 และจากอื่นๆอีกหลายดาวเทียม ข้อดีของระบบนี้คือเวลาฝนตก ภาพไม่หาย สัญญาณยังรับได้ดีอยู่ ย่าน C-Band นั้น การกระจายสัญญาณของดาวเทียมจะค่อนข้างกว้างมาก รับชมได้หลายประเทศในโซนเดียวกัน แต่ความแรงของสัญญาณจะน้อยกว่า ข้อเสียคือจานมีขนาดใหญ่เหมาะสำหรับบ้านที่มีพื้นที่เหมาะสมเท่านั้น  ห้องพักหรือคอนโดอาจจะมีปัญหาได้  แต่ข้อดีอีกอย่างคือสามารถใส่มอเตอร์ทำเป็น จานMove ได้ ทำให้รับสัญญาณได้จากดาวเทียมหลายๆดวง (แบบนี้แหละที่ผมเลือก)

สรุปสำหรับระบบ C-Band จานดำ ข้อดีนั้นรับรายการทีวีได้จากทั่วโลก ไม่ต้องมีค่าบริการรายเดือน ไม่มีข้อจำกัดด้านภูมิอากาศ

ข้อเสีย คือจานมีขนาดใหญ่ ต้องหาพื้นที่เหมาะสมในการติดตั้ง และหากจะเพิ่มเครื่องรับมากกว่า1 เครื่อง อาจจะต้องมองหาจานที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมตามเครื่องรับที่ต้องการ

2. จานทึบ เช่นจานแดงTrueVision ,จานเหลืองของ Dtv, จานส้มของ IPM, จานฟ้าของ Samart จานประเภทนี้จะรับสัญญาณในระบบ KU-Band มีความแรงในการส่งสัญญาณสูง จานจึงมีขนาดเล็ก ติดตั้งได้ง่าย พวกระบบเคเบิ้ลทีวีมักใช้รูปแบบนี้ แต่ข้อเสียคือหากฝนตก สัญญาณภาพจะหายไปเร็วมาก ใครเคยดูTrueVision จะรู้ดีบางทีแค่ฟ้าครึมๆ มันก็ทำให้ภาพเลือนไปเยอะแล้ว ส่วนมากในเมืองไทยรับสัญญาณ Ku-Band มาจากดาวเทียม NSS6และ Thaicom-KU ซะส่วนใหญ่

คร่าวนี้พอเลือกประเภทจานได้แล้ว ก็มาพิจารณากันต่อว่าเราจะต่อดูกับทีวีกี่เครื่อง? จะยากเครื่องรับสัญญาญหรือเครื่องReceiverไหม ถ้าแยกก็ทำให้ทีวีแต่ละเครื่องเป็นอิสระต่อกันใครจะดูช่องไหนก็ใช้รีโมทเปลี่ยนได้ตามใจชอบ แต่ต้องพิจารณาในเรื่องจำนวนเครื่องรับด้วยว่าจะมีกี่เครื่อง เพราะยิ่งมากเครื่อง ขนาดของหน้าจานจะต้องมากขึ้นด้วย(อันนี้เฉพาะจานดำนะ)

แต่ผมขอมาเชียร์ให้ติดจานดำ ดีกว่าเพราะมีทางเลือกและมีช้อยให้เลือกมากมาย แถมถ้าเป็นจานมูฟด้วย ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่มีช่องให้เลือกดูมากมาย เพราะแต่ละดาวเทียมก็จะมีช่องรายกายที่หลากหลาย บางทีเป็นดาวเทียมของประเทศเพื่อนบ้านเรา ก็ทำให้มีรายการเด็ดๆที่ทีวีไทยไม่มีให้ดูอีกด้วย ยี่ห้อจานดำก็มีให้เลือกกันหลากหลาย เช่น ยี่ห้อ PSI, DynaSat, Ideachan

และการเลือกยี่ห้อเครื่องรับสัญญาณหรือ Receiver ก็สำคัญเพราะแต่ละเครื่องก็มีคุณสมบัติต่างๆกันไป บางเครื่องสามารถอัพเดทช่องรายการได้เอง บางเครื่องสามารถรับช่องรายการพิเศษของตัวเองได้ เช่นของ IPM หรือของ Dtv, บางเครื่องมีฟังค์ชันสั่งอัดรายการทีวีแล้วถ่ายใส่แฟลชไดร์ได้ด้วย

และสุดท้าย อย่าลืมเลือกร้านที่จะซื้อด้วย หาร้านที่ไว้ใจได้ มีช่างที่ชำนาญการ เจ้าของรู้เรื่องดีๆ สามารถตอบคำถามได้ทางโทรศัพท์ ให้คำแนะนำเราได้ ตรงนี้ผมต้องขอย้ำเพราะว่าประสบการณ์ของตนเองที่ได้ลองไปติดต่อร้านขายจานระแวกบ้านตัวเอง ปรากฎพบว่ามีอยู่ 3 ร้าน ร้านแรกเป็นร้านขายอุปกรณ์ไฟฟ้าทุกอย่างเลย และขายจาน(เป็นตัวแทนย่อยอีกทีมั่ง) ถามอะไรไปก็ตอบไม่ค่อยได้เลย คนขายรู้แต่ว่ารับช่องนั้นได้ช่องนี้ได้ ผมลองใส่คำถามเชิงเทคนิคกับคนขาย ก็ตอบไม่ได้ ก็เดินออกเลยจบ ส่วนอีก2 ร้าน เป็นร้านเล็กๆอยู่ในตึกแถว 1คูหา เสียดายตอนไปที่ร้านเจอแต่เถ้าแก่ ผมก็ลองถามไปเรื่อยๆ พอถามยากขึ้นหน่อยก็ไม่ค่อยรู้ซะแล้ว และอีกอย่างตัวเลือกของสินค้ามีน้อยไปหน่อย ไม่เหมือนร้านในเน็ตบางร้าน มีทางเลือกให้ลูกค้ามากมาย แถมราคาเมื่อเทียบกันแล้วราคาร้านในเน็ตมักจะถูกกว่าซะด้วย

สุดท้ายผมเลือกซื้อชุดจานดาวเทียม ขนาด 7.5′ ของDynasat + เครื่องรับ IPM+มอเตอร์หมุนจาน+LNB C-KU band ของร้านค้าร้านหนึ่งในเน็ต ซึ่งก็ไม่ได้ใกล้บ้านผมนัก แต่ร้านนี้เขาให้ข้อมูลลูกค้าที่ละเอียดมากๆ ทำเว็บออกมาได้ดี มีบทความเรื่องจานดาวเทียมให้ลูกค้าอ่านจนเราเชื่อใจได้ว่า ร้านนี้น่าเชื่อถือ มีความรู้จริง พอติดต่อไปก็ค่อนข้างตอบสนองลูกค้าได้ดีเสียด้วย เลยได้ตกลงใจซื้อของเขามา

ผมมองว่าช่วงนี้คือโอกาศทองของคนดูทีวีดาวเทียม เพราะปัจจุบันถ้าสังเกตุดูจะเห็นได้ว่า มีบริษัทหลายๆแห่ง ออกช่องทีวีของตัวเองขึ้นมา เพื่อให้ช่วยกระจายข่าวสารให้กับลูกค้าของตน และหลีกเลี่ยงการจ่ายค่าโฆษณาราคาสูงลิ่ว ให้กับเหล่าฟรีทีวี ที่นับวันราคาค่าโฆษณาต่อนาทียิ่งสูงขึ้นๆ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในตอนนี้ก็เช่น GMM Grammy มาทำช่องทีวีดาวเทียมแล้ว 4 ช่อง ได้แก่ Fan TV(รายการเพลงลูกทุ่ง) BANG Channel(รายการเพลงสตริง-คอนเสริ์ตร็อค) Green Channel(เพลงเก่า,เพลงสบายๆ,ถ่ายสดแฉแต่เช้า) ACTS Channel(ละครซิทคอมและละครเก่าๆของซิเนริโอ) และได้ยินว่าเร็วๆนี้จะมีช่อง Bird Channel(สำหรับพี่เบิร์ดโดยเฉพาะมั่ง)

ทางบริษัท RS ก็ออกมา 2 ช่องแล้วเหมือนกันคือ You Channel (เพลงวัยรุ่น-วาไรตี้) และ สบายดี ทีวี (ช่องเพลงลูกทุ่งของ RS)

ทางบริษัทสหมงคลฟิล์ม ก็มาทำช่อง มงคล แชนแนล เอาหนังเก่าๆของค่ายมาฉาย24ชั่วโมง พร้อมกับโฆษณาหนังใหม่ๆของค่ายที่กำลังจะเข้าฉาย

ทางเครือสหพัฒน์ เจ้าของเครือสินค้าอุปโภคบริโภคขนาดใหญ่ของไทย ก็ยังมาทำช่อง S Channel ถ่ายหนังแอคชั่นผสมกับโฆษณาสินค้าของบริษัทตัวเอง

และในอนาคตคาดว่าจะมีช่องทีวีดาวเทียม แบบ Free to Air ออกมาอีกมากมาย  ซึ่งผมก็มองว่าเป็นการหาทางออกที่ดีอย่างหนึ่ง เพราะบริษัทมีสินค้ามากมายหากต้องเสียเงินจ่ายให้กับฟรีทีวีเพื่อโฆษณาทั้งหมดก็คงแย่แน่ พอมาทำช่องทีวีดาวเทียมส่วนตัว คร่าวนี้ก็สามารถโฆษณาได้อย่างเต็มที่ แต่ก็ต้องไม่มากไปจนลูกค้าเปลี่ยนช่องหนีเสียหมด ต้องมี Content ที่มีสาระหรือความบันเทิงมาใส่ให้คนดูได้บริโภคด้วย ต่อไปนี้ก็เป็นสวรรค์ของคนดูทีวีละ ที่จะสามารถเลือกบริโภคข้อมูลได้ตามความต้องการ ไม่ต้องมาเซ็งกับช่องฟรีทีวีที่มีรายการที่ไม่อยากดู

เครดิตรูปภาพจาก www.satduo.com และ www.psi.co.th

บทความอื่นที่น่าสนใจ

• Live TV ให้ดูฟรีผ่านจาน C-Band แล้ว

นิตยสารที่คุณอ่านอยู่ทุกวันนี้ ทำแบบนี้ได้บ้างไหม?

เมื่อพลิกไปหน้าตัวอย่างภาพยนตร์ใหม่ที่จะเข้าโรง –>>แล้วคุณสามารถดูตัวอย่างหนังได้เลยทันที

เมื่อพลิกไปหน้าอัลบั้มเพลงใหม่ประจำเดือนนี้ –>>แล้วคุณสามารถฟังเพลงนั้นได้เลยทันที

เมื่อพลิกไปหน้าที่มีโฆษณา–>> แล้วคุณสามารถดูคลิปโฆษณาเหมือนในทีวีได้เลยทันที

เมื่อพลิกไปดูนางแบบถ่ายอยู่ในนิตยสาร–>> แล้วได้เห็นคลิปสัมภาษณ์นางแบบตัวเป็นๆทันที

แน่นอน นี้ไม่ใช่นิตยสารที่อยู่ในหนังแฮรี่ พอตเตอร์แน่นอน แต่ที่ผมกำลังจะกล่าวถึงคือ Digital Magazine ของไทยแท้ๆ ที่ปฎิวัติ รูปแบบในการอ่านนิตยสารไปเลยทีเดียว นิตยสารที่ว่านี้เป็นของเว็บ www.thaiegazine.com ที่ทำให้สิ่งที่นิตยสารหลายๆเล่ม อาจจะต้องมานั่งคิดวิธีการทำตลาดใหม่  เพราะการเปลี่ยนนิตยสารที่เดิมเคยเป็น Paperback พิมพ์ขายเป็นเล่มๆ มีต้นทุนค่ากระดาษ ค่าผลิต และอื่นๆอีกมากมาย ราคาที่ตั้งขายก็อาจจะพอๆกับค่ากระดาษ+ค่าจ้างพิมพ์ (หรือบางทีอาจจะขาดทุนซะด้วย หากไม่มีค่าโฆษณามาหนุนไว้) แต่สิ่งที่เว็บ Thaiegazine ทำนั้น ถือได้ว่าเปลี่ยนรูปแบบการเสพนิตยสารไปเยอะที่เดียว  ไม่เคยคิดมาก่อนว่าอยู่ๆพอพลิกไปดูหน้าหนังใหม่ที่จะเข้าโรง แล้วเราจะสามารถดูทีเซอร์ของหนังได้ทันที (นิตยสารทั่วไปก็ได้แค่อ่านเรื่องย่อเล็กๆเท่านั้น) หรือพลิกไปหน้าอัลบั้มเพลงใหม่ แล้วเราจะได้ฟังตัวอย่างเพลงนั้นทันที (นิตสารทั่วไปก็แค่รู้ว่าใครร้อง เห็นหน้าปกอัลบั้ม ก็เท่านั้น) หรือหากดูนางแบบโพสท่าถ่ายรูปอยู่ แล้วจะได้เห็นคลิปสัมภาษณ์สดนางแบบเหรอ (นิตยสารทั่วไปก็ได้แต่อ่านสัมภาษณ์แห้งๆเท่านั้น)

ทั้งหมดนี้คือความรู้สึก หลังจากผมได้โหลด Digital Magazine ของ Maxim Thailand เล่มล่าสุดมาอ่าน (หน้าปกโบวี่, จำนวนหน้า 134 หน้า, ขนาด 120 MB)

ผมค่อนข้างชอบไอเดียคนทำเอามากๆ เวลาอ่านก็รู้สึกดี เพราะมีเพลงเป็น background เปิดคลอๆระหว่างที่อ่านตลอด หากเบื่อก็สามารถเปลี่ยนเพลงแบ็คกราวน์ได้อีก หรือจะสั่งปิดไปเลยก็ยังได้ ตัวไฟล์ที่ดาวโหลดเสร็จจะเป็น .exe เหมือนโปรแกรมหนึ่งตัวเลย แต่พอดับเบิ้ลคลิกแล้วก็เป็นการเปิดตัวนิตยสารขึ้นมาดู มีฟังค์ชันต่างๆครบ ซูมอิน ซูมเอ้าท์ได้ เพราะเข้าไปอ่านรายละเอียด จะพลิกหน้าต่อไป ก็ใช้เมาท์คลิกที่กระดาษเพื่อพลิกไปหน้าต่อไปได้(ตรงนี้ผมชอบมากๆ เพราะทำเสมือนจริง มีเสียงกระดาษพลิกอยู่ด้วย ทำได้เนียนดี) มีแถบด้านล่างลิงค์ไป ปกหน้า ปกหลัง หน้าสารบัญ  ส่วนที่หน้าสารบัญก็สามารถเชื่อมไปยังหน้าที่ต้องการอ่านได้เลยทันที อยากอ่านคอลัมน์ไหนก็คลิกลิงค์ได้เลยทันที

จริงๆเว็บนี้ ทำนิตยสารของตัวเองออกมาก่อนหน้านี้อยู่แล้ว ในเว็บเค้าเรียกว่าอีกะซีน(egazine) คือ Display egazine และ Street egazine ซึ่งก็แจกให้ดาวโหลดฟรีเช่นกัน เพียงแต่ต้องสมัครสมาชิกก่อนเท่านั้นเอง

ผมมองเห็นจุดแตกต่างของ แมกกาซีนฉบับ egazine นี้กับ Magaine ที่เห็นทั่วๆไปของฝรั่งนั้นทำ e-magazine ที่ออกนิตยสารตัวจริงออกมาแล้ว ก็มาแปลงไฟล์เป็นรูปแบบ PDF แล้วก็โหลดมาอ่านแบบแห้งๆ เหมือนการอ่านแมกกาซีนทั่วไป แต่ของ thaiegazine นั้น เขาทำให้ดูมีชีวิตชีวามากขึ้น จากหลายๆสาเหตุที่กล่าวข้างต้น ทั้ง มีเพลงให้ฟัง มีตัวอย่างหนังให้ดู มีบทสัมภาษณ์สดๆใด้ดู หน้าโฆษณาสามารถกดลิงค์ไปสินค้าได้โดยตรง และอีกข้อคือ ข้อจำกัดในเรื่องจำนวนหน้าของแมกกาซีนนั้นหมดไป เพราะพอทำเป็นไฟล์ข้อมูลดิจิตอล ผู้ผลิตจะทำกี่ร้อยหน้าก็ยังได้ เพราะไม่มีต้นทุนเรื่องกระดาษให้ปวดหัวเหมือนนิตยสารจริงๆ   หากสงสัยลองโหลด Display Egazine มาดูแล้วจะเห็นว่า ข้อจำกัดของจำนวนหน้านั้นหมดไปจริงๆ

หากมองในมุมของผู้ผลิตนิตยสาร จากเดิมต้องมีต้นทุนเรื่องค่ากระดาษ ค่าจ้างผลิต ต้องมานั่งคิดว่าจะพิมพ์ออกมากี่เล่ม มากไปก็ไม่ดี น้อยไปก็ไม่ดี สมาชิกมีอยู่แล้วเท่าไร จะจัดส่งไปที่ใดบ้าง ยังมีภาระเรื่องค่าจัดส่งนิตสารอีก ส่วนฝ่ายขายโฆษณาแต่เดิมขายได้แต่โฆษณาภาพนิ่งเท่านั้น แต่หากเป็น Digital Magazine อาจทำให้คุณขายพ่วงไปกับ TVC ได้อีก ส่วนเรื่องการติดตามจำนวนคนที่เข้าดาวโหลด หากมีการ Tracking ไว้ว่าก่อนโหลดฟรี ต้องลงทะเบียนก่อนว่าอายุ เพศ การศึกษา รายได้เท่าไร แค่นี้ก็ทำให้เก็บข้อมูลผู้อ่านได้แบบละเอียดกว่าการวางขายตามแผงหนังสือแล้ว แล้วเอาข้อมูลไปอ้างอิงกับลูกค้าโฆษณาได้อีกว่าตรงกลุ่มเป้าหมายของเขารึเปล่า….

เห็นตัวอย่างของ Maxim แล้ว สงสัยนิตยสารเล่มอื่นๆ คงต้องปรับเปลี่ยนวิธีการตลาดใหม่กันซะแล้วนะครับ….

ต่อไปเวลาดูความนิยม คงเลิกดูว่ายอดขายของนิตยสารหัวใดขายดีกว่ากัน แต่มาดูว่ายอดดาวโหลด เล่มไหนมากกว่ากัน…..

บทความโดย: เดวิช กลิ่นอดุง

ภาพทั้งหมดมาจากหน้าเว็บ www.thaiegazine.com

Random Posts

• พาเที่ยวงาน THAIFEX 2009 ภาค2
• ฟรีและคุ้มสุดๆ ที่งานสัมมนา “ล้วงตับจับกระแสแนวโน้ม e-commerce2009
• เล่นเกมส์ RC บนFacebook ก็ช่วยชาวเฮติได้
• Google Favorite Places แสดงสถานที่โปรดคนดัง
• คิดให้ดีก่อนอัพเดพสถานะใน Facebook-Twitter